|Waarom zie je mij niet vaker op tv of hoor je me op de radio?

Regelmatig vragen mensen mij:

“Leila, waarom zien we jou eigenlijk niet op televisie of horen we je niet op de radio?”

Soms wordt daar zelfs uit afgeleid dat iemand die goed is in dit vak vanzelf veel in de media zichtbaar zou moeten zijn.

Voor mij werkt dat anders.

Ik ben door de jaren heen benaderd voor media-aandacht, maar ik maak heel bewust keuzes in waar ik wel en niet aan meewerk.

Zichtbaarheid is voor mij geen doel op zich

Mijn werk draait voor mij niet om bekendheid.

Het draait om de persoon die tegenover mij zit of met mij aan de telefoon is. Om diens vraag. Om zorgvuldig afstemmen. Om helderheid geven waar dat mogelijk is en eerlijk zijn wanneer iets niet duidelijk naar voren komt.

Daarvoor heb ik rust, concentratie en een goede innerlijke balans nodig.

Mijn privéleven en die rust zijn mij daarom dierbaar.

Veel aandacht of bekendheid past niet vanzelfsprekend bij mij. Ik voel mij het meest op mijn plek wanneer ik gewoon mijn werk kan doen en mijn volledige aandacht kan geven aan degene die op dat moment bij mij komt.

Waarom ik zorgvuldig kies bij media-aandacht

Televisie, radio en andere media kunnen prachtige manieren zijn om mensen kennis te laten maken met een beroep of levensvisie.

Tegelijk bestaan er natuurlijk ook programma’s en formats waarin snelheid, spanning of entertainment belangrijker zijn dan verdieping.

Dat past minder bij mij.

Mijn werk vraagt naar mijn gevoel juist om respect, nuance en zorgvuldigheid. Ik wil niet dat een kwetsbaar gesprek, mediumschap of channeling wordt teruggebracht tot een spectaculair moment.

Als ik aan een interview of programma meewerk, wil ik daarom dat er oprecht belangstelling is voor vragen als:

Hoe werkt Leila?
Wat ervaart zij tijdens een afstemming?
Waar liggen haar grenzen?
Hoe kijkt zij naar verantwoordelijkheid en vrije keuze?
Waarom vindt zij eerlijkheid en onafhankelijkheid van cliënten zo belangrijk?

Dan ontstaat er ruimte voor een serieus gesprek.

Mijn werk vraagt om balans

Ik merk dat mijn eigen balans rechtstreeks samenhangt met de manier waarop ik mijn werk kan doen.

Daarom bewaak ik mijn energie, mijn tijd en mijn privéleven zorgvuldig.

Niet omdat ik mij wil afsluiten van de wereld, maar juist omdat ik mijn cliënten de aandacht wil kunnen geven die zij verdienen.

Mijn werk is mijn grootste passie. Ik ervaar het als een diepe roeping en werk vanuit betrokkenheid, respect en liefde voor mensen en dieren.

Daar wil ik zuinig op zijn.

Bekend zijn en goed zijn in je werk zijn twee verschillende dingen

Media-aandacht kan iets zeggen over zichtbaarheid.

Het zegt voor mij niet automatisch iets over vakmanschap, integriteit of de kwaliteit van iemands begeleiding.

Daarom vind ik het veel belangrijker wat cliënten daadwerkelijk ervaren.

Voelen zij zich veilig?

Worden zij serieus genomen?

Krijgen zij helderheid?

Kan iemand na een gesprek weer zelfstandig verder?

En durft een professional ook gewoon te zeggen:

“Hier krijg ik geen duidelijk antwoord op.”

Dat zijn voor mij veel belangrijkere maatstaven.

Wanneer zou ik wél ja zeggen?

Ik sluit media-aandacht zeker niet uit.

Wanneer een journalist, programmamaker of interviewer mijn werk op een integere, respectvolle en inhoudelijke manier wil belichten, sta ik daar voor open.

Ik vind het mooi wanneer er ruimte is voor een echt gesprek over mijn werk, mijn ervaringen, mijn levensvisie en de verantwoordelijkheid die bij dit beroep hoort.

Maar bekendheid op zichzelf is voor mij nooit het doel.

Ik hoef niet door zoveel mogelijk mensen gezien te worden. Ik wil vooral dat de mensen die bij mij komen zich werkelijk gezien voelen.

Dat verschil is voor mij essentieel.